boris vian / le déserteur [asker kaçağı] (ferhat mehenni / amezzart’i -kabil/berberice-)

AMEZZART’I

A widak i gh-ih’ekmen
A wen-in-arugh tabratt
Wiss m’a tt-teghrem ahatt
Ma testufam, m’ulac d ayen.
Aql-i tt’fegh-d lek°aghed’ nni
Akken ad ddugh d aâsekriw
Ad defâegh af tmurt-iw
Tughal-ed lgirra nni
A syad imeqqranen
Ur ttkalet ara fell-i
Yemma ur d-id-egg’i
Akken ad neqqegh imdanen
Seg wul is’fan d nneyya
Neâya di texnanasin
Irgazen am tilawin
Nerni tura berka.

Kecc’ini seg wasmi d-necfa
I immuten g babaten
I ijeghh’en g watmaten
Engh igujilen tura
Ayen runt tiyemmatin
Macc’i d ayen ar ad neh’ku
Ula d az’ru ad iru
Melt-iyi d acu i d-ssulin
Nekk ijerrben leh’bus
Qelâen-iyi accaren-iw
Kksen-iyi tamett’ut-iw
Kkaten-iyi qqaren drus
Azekka zik ad kkregh
As rregh tablatt’ i wul
Z’righ abrid-iw id’ul
Wissen ak°it m’ad ughalegh

Ad lehh’ugh deg yid’ deg uzal
Ad aghegh ak timura
Ad ttbeddagh af tebbura
a sen-qqaregh yiwen wawal
Ma tuggim tixettarin
Ak°it a medden ak°it
Ur h’eddret i twaghit
Ar yeghzer i k°en-ttawin
Tebgham tazla n idammen
Idammen-nwen kenwi
Zwiret a k°en-nwali
A ssyad imeqqranen
Midi tteddam fell-i
Init i ijadarmiyen
Ifasse-iw d ilmawen
Ma bghan a yi-nghen neghn-i.

KAÇAK

Efendi misiniz, kodaman mısınız ne,
bir mektup yazıyorum size,
bilmem vaktiniz var mı
okumaya bu mektubu.

Az önce verdiler elime

askerlik kâğıtlarımı,
savaşa çağırıyorlar beni,
diyorlar yola çık en geç çarşamba akşamı.Efendi misiniz, kodaman mısınız ne,
dövüşmeye hiç istek yok içimde,
insancıkları öldürmeye gelmedim ben,
gelmedim ben bu yeryüzüne.

Sizi kandırmak değil niyetim,
ama söylemeden de edemem,
savaş ahmakların işi,
hem insanlar ondan hanidir bıktı.

Doğduğum günden bu yana
ölen çok babalar gördüm,
gidip dönmeyen kardeşler gördüm,
çocuklar gördüm iki gözü iki çeşme.

Ya analar ne çekti, ya analar,
bir yanda işi tıkırında bir avuç insan
bolluk içinde rahat yaşar,
bir yanda ölüm, çamur, kan.

İnsanlar tıkılmış dört duvar içine,
çalınmış neleri var neleri yok,
karıları, eski güzel günleri bütün.

Gün doğar doğmaz yarın
kapatacağım şırak diye kapımı
ölmüş yılların suratına,
alıp başımı yollara düşeceğim.

Aşacağım karaları, denizleri,
ne Avrupa’sı kalacak, ne Amerika’sı, ne Asya’sı,
dilene dilene hayatımı
şunu diyeceğim insanlara:

Üstünüzden atın yoksulluğu,
durmayın bakın yaşamaya,
hepimiz kardeşiz, kardeşiz, kardeş,
ey insanlar, ey insanlar, ey.

İllâki kan dökmek mi gerek,
gidin dökün kendi kanınızı,
size söylüyorum bunu da,
efendi misiniz, kodaman mısınız ne.

Adam korsunuz arkama belki de,
unutmayın jandarmalara demeye:
üzerimde ne bıçak var, ne tabanca
korkmadan ateş etsinler bana,
korkmadan ateş etsinler bana.

Çeviren: A. Kadir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s